چرا پسران وابسته به مادرها و دختران سمت پدرها هستند؟

به گزارش مسافرت رو، یک روانشناس در گفت و گو با باشگاه خبرنگاران درباره علت مادری بودن پسرها و پدری بودن دخترها توضیحاتی داد.

چرا پسران وابسته به مادرها و دختران سمت پدرها هستند؟

به گزارش مسافرت رو به نقل از خبر آنلاین ، نرگس مومنی جو درباره چرایی پدری بودن دختران و مادری بودن پسران، اظهار کرد: چه خوب و مهم است بدانیم که می توان با بررسی بعضی الگوهای در دسترس و عادیِ ارتباط بین افراد و تحلیل آن ها، برای پیشگیری از ایجاد و تداوم اشتباهات رفتاری در روابط بین فردی، بسیار کارآمد عمل کرد، مثلا بررسی اینکه چرا دختران بابایی تر و پسران مامانی تر هستند؟

این روانشناس اعلام کرد: بارها گفته شده و شنیده ایم دخترها بابایی هستند و پسرها مامانی! چرا این جمله ها با تولد فرزندان و نسل های جدید همچنان پر مفهوم و قابل پذیرش هستند؟پسران و دختران از همان بدو تولد، با قرار دریافت در موقعیتی عالی و بکر، برای مواجهه و کنار آمدن با فرد ناهمجنس، البته به صورت آموزشی و تمرینی در کنار والد ناهمجنس خود، برای کسب مهارت جهت ایجاد یک ارتباط موثر با غیر همجنس و تطبیق الگوهای فردی نگرانه به الگوهای تعاملی زوجی با این موقعیت متفاوت از خویش، به صورت آهسته و پیوسته کوشش می نمایند.

وی ادامه داد: کودک دختر در تعامل با پدرش که تعاملی بسیار غنی و غریزی است، با کشف موارد جدیدی از ویژگی های مذکر بودن، به جمع بندی های کلی و ارزشمندی از مردان دست می یابد که این تجربه ها و اطلاعات نهایتا، منجر به ایجاد رابطه ای مستحکم و مزین به درک از دنیای مردها و نیازها و خصوصیات خاص جنس مذکر، با همسر آینده اش خواهد شد.

مومنی جو اضافه نمود: این دلبستگی پدر دختری، سبب می گردد که دختران پیش فرض هایی در خصوص تطابق و سازگاری نقش، با انتظارات اجتماعی از زنانگی را در خود پرورش دهند و از بروز بسیاری از اختلافات زوجی پیشگیری نمایند.

این روانشناس گفت: حتی گاهی این وابستگی و تمایل خاص دختر به پدرش، بعد از درک تفاوت های جنسیتی از طرف کودک و در نظر دریافت پدر به عنوان منبع قدرت در تمام امور، در سنین کودکی اولیه یعنی سن 3 تا 6 سالگی چنان عمیق خواهد شد که احتمال بروز مثلث عشقی ِپدر دختر و مادر را رقم می زند و خاتمه دختر در حین بالندگی میان چنین تعاملاتی در خانواده اولیه اش به شناخت ها و مهارت های بنیادینی در خصوص ارتباط با مرد آینده اش دست خواهد یافت.

وی اعلام کرد: در خصوص پسران و ارتباط خاصشان با مادر که بررسی این رابطه راهگشای بسیاری از گره ها و اختلافات زوجی خواهد بود، به علاوه تمام آنچه درباره شکل گیری درک ها و شناخت از جنس زن و همچنین ایجاد آمادگی در فرزند پسر در خصوص پذیرش نقش و فهم توقعات جامعه از مردانگی برشمرده شد، اتفاق جالب تری نیز در جریان است؛ اینکه پسران در سن بین 3-5 سالگی با برگزیدن مادر خویش به عنوان موضوع عشق، خود را در جدال نابرابری با رقیب عشقی خویش که همان پدرشان است، گرفتار می بینند و حتی گاهی این جاه طلبی مردانه (با الگو برداری از رفتار پدر) برای تصاحب زن مورد علاقه، در رفتارهای کودک نمود پیدا می نماید که خود زیر بنای روانی پسر برای توانمندی در حفظ قلمرو خانواده خواهد شد.

مومنی جو اضافه نمود: همین رفتارهای کنجکاوانه در مسائل جنسیتی و حس نزدیکی و الفتی که پسر با مادرش به عنوان ناهمجنس احساس می نماید، زیربنای تعاملات سازنده حسی و روانی پسر با فرد مونث آینده اش خواهد بود. خصوصا اگر این تمایل به مادر بعد از مدتی، به واسطه همانندسازی پسر با پدرش متعادل گردد و به سمت وابستگی های مرضی که جولانگاه انواع اختلافات زوجی در آینده است، پیش نرود.

منبع: جام جم آنلاین
انتشار: 30 آبان 1399 بروزرسانی: 30 آبان 1399 گردآورنده: mosaferatro.ir شناسه مطلب: 1336

به "چرا پسران وابسته به مادرها و دختران سمت پدرها هستند؟" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "چرا پسران وابسته به مادرها و دختران سمت پدرها هستند؟"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید